۱- نمونه ها نبایستی در معرض
تغییرات مکانیکی، شیمیایی و یا حرارتی قرار گرفته باشند. ابعاد نمونه ها قبل از
شروع آزمون بایستی به منظور بررسی تغییرات فیزیکی اندازه گیری شود.
۲- خط های کشیده شده بر روی نمونه ( علامت گذاری جهت تعیین
مکان قرار گیری اکستنسیومتر) جهت بررسی تغییرات طول نمونه بعد از پیرشدگی می باشد.
پس از پیرشدگی تنها نمونه هایی که ابعاد مشابهی دارند قابلیت مقایسه با یکدیگر را
دارند.
۳- حداقل سه نمونه جهت اندازه گیری خواص پیش از پیرشدگی
بایستی تکرار شوند. همچنین حداقل سه نمونه نیز بایستی پس از پیرشدگی مورد آزمون
قرار گیرند. درصورتیکه خواص پایین تر از حد انتظار بود بایستی دو نمونه دیگر از
نمونه های بدون پیرشدگی مورد آزمون قرار
گیرد.
۴- دمای آزمون بایستی با دقت ۱ºC± اندازه گیری و ثبت شود. بایستی نمونه ها بدون تماس با
یکدیگر به طور عمودی معلق قرار گیرند (مطابق شکل زیر)
۵- فاصله زمانی بین پخت نمونه و شروع آزمون پیرشدگی بایستی
حداقل ۲۴ ساعت باشد.
۶- نمونه های بدون پیرشدگی بایستی نهایتا در فاصله ۹۶ ساعتی
از زمان شروع آزمون پیرشدگی مطابق با دستورالعمل آزمون مربوطه تست شوند.
۷- زمان آزمون پیرشدگی بستگی به سرعت تخریب اکسیداسیونی
نمونه دارد؛ این زمان میتواند ۷،۳ و یا ۱۴ روز باشد.
۸- پس از خروج نمونه از آون زمان
استراحت نمونه بایستی بین ۱۶تا۹۶ ساعت تعیین شود. یعنی نمونه ها را در این فاصله
زمانی پس از پیرشدگی مورد آزمون قرار میگیرند .