آنتیاکسیدانهای لاستیک از جمله افزودنیهای حیاتی در فرمولاسیونهای لاستیکی بهشمار میآیند که نقش اساسی در مقابله با فرایند اکسیداسیون، تخریب زودرس و تأثیرات مخرب محیطی دارند. با گذر زمان و گسترش کاربرد محصولات لاستیکی در صنایع مختلف مانند خودروسازی، تجهیزات صنعتی، صنایع نفت و گاز و حتی پوشاک، چالشهای مرتبط با پایداری و دوام لاستیک به یک مسئله فنی و اقتصادی مهم تبدیل شده است. آنتیاکسیدانهای لاستیک، از نظر ساختار شیمیایی و عملکرد، به دو دسته اصلی طبیعی و سنتزی تقسیم میشوند که هر کدام با مکانیسمهای متفاوت، از تشکیل رادیکالهای آزاد جلوگیری کرده و خواص فیزیکی و شیمیایی لاستیک را در طول زمان حفظ میکنند.