آزمون غوطه وری در محلول

این آزمون برای لاستیک‌سازان حیاتی است تا بفهمند محصولشان در محیط‌های شیمیایی (روغن، سوخت، آب و ...) چقدر متورم یا تخریب می‌شود.آزمون غوطه‌وری لاستیک برای  بررسی مقاومت در برابر سیالات (مطابق ASTM D۴۷۱) انجام می شود.

زمانی که یک قطعه لاستیکی (مثل اورینگ یا واشر) در معرض سیالات قرار می‌گیرد، ممکن است دچار تورم (Swelling)، کاهش سختییا تغییر خواص مکانیکیشود. آزمون غوطه‌وری دقیق‌ترین روش برای پیش‌بینی عمر عملیاتی قطعه در شرایط واقعی است.

این تست تعیین می‌کند که در اثر تماس طولانی‌مدت لاستیک با یک مایع (روغن‌های صنعتی، سوخت‌های شیمیایی، حلال‌ها یا آب)، چه تغییراتی در موارد زیر رخ می‌دهد:

۱.    تغییر ابعاد:میزان تورم یا انقباض حجمی.

۲.    تغییر جرم:جذب مایع توسط شبکه پلیمری.

۳.    تغییر خواص فیزیکی:افت یا افزایش سختی، استحکام کششی و ازدیاد طول تا پارگی.

برای اینکه آزمون معتبر و مطابق استاندارد باشد، باید این چرخه دقیق اجرا شود:

گام اول: آماده‌سازی نمونه (Specimen Preparation)

نمونه‌ها باید از ورقه‌های استاندارد (طبق روش ASTM D۳۱۸۲) قالب‌گیری یا برش داده شوند. اندازه استاندارد معمولاً قطعات مربعی یا دمبلی‌شکل است.

نکته مهم: قبل از شروع، باید وزن اولیه  و حجم اولیه  نمونه‌ها با دقت بسیار بالا (ترازوی دیجیتال دقیق) اندازه‌گیری شود.

گام دوم: غوطه‌وری (Immersion Period)

نمونه‌ها را در ظروف شیشه‌ای مخصوص (تست‌تیوب) قرار داده و سیال مورد نظر را به آن اضافه می‌کنیم.

زمان و دما: طبق استاندارد و بسته به کاربرد، نمونه‌ها در دمای مشخص (مثلاً ۲۳، ۷۰، ۱۰۰ یا ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد) و زمان‌های مشخص (مثلاً ۲۴، ۷۲، ۱۶۸ ساعت) درون آون یا حمام روغن قرار می‌گیرند. ظروف باید کاملاً در بسته باشند تا سیال تبخیر نشود.

گام سوم: خروج و بازیافت (Recovery)

پس از پایان زمان، نمونه‌ها را خارج کرده و به سرعت با مایع شستشو (مثل اتانول یا هپتان، بسته به نوع سیال) تمیز می‌کنند تا مایعِ چسبیده به سطح پاک شود. سپس با دستمال بدون پرز، سطح نمونه خشک می‌شود.

گام چهارم: اندازه‌گیری مجدد

بلافاصله پس از خشک کردن سطحی، وزن M۲ و حجم  V۲ نمونه‌ها دوباره اندازه‌گیری می‌شود.